Informacje i dane wyjściowe do obliczeń W celu dokonania obliczeń technologicznych dla stacji obsługi pojazdów samochodowych, należy wstępnie ustalić niezbędne informacje i dane wyj­ściowe. Będą nimi przede wszystkim: Liczba J8 pojazdów samochodowych korzystających ze stacji obsługi, w rozbiciu na pojazdy stacjonujące na miejscu, oraz na pojazdy dojeżdża­jące do wykonania obsługi technicznej i napraw z placówek terenowych. Wzór wykazu taboru, obsługiwanego przez daną stację obsługi, jest przed­stawiony w tablicy 14.1. Charakterystyka techniczna obsługiwanych pojazdów samochodowych. Charakterystyka taka jest potrzebna ze względu na różne obrysy pojazdów i konieczność dostosowania wyposażenia obsługowo-naprawczego do tych pojazdów. Różne będą również pracochłonności prac obsługowo-napraw-czych poszczególnych grup obsługiwanych pojazdów. Wzór charaktery­styki technicznej obsługiwanych pojazdów samochodowych jest podany w tablicy 14.2. 3. Wielkość rocznego przebiegu pojazdów samochodowych Kr, obsługiwa­nych przez daną stację obsługi, wpływa w sposób zasadniczy na jej pro­gram obsługowo-naprawczy. Prawidłowe zróżnicowanie przebiegów po­szczególnych grup pojazdów samochodowych umożliwi wyliczenie właści­wego zapotrzebowania na obsługę techniczną i naprawy. Wzór wyliczenia wielkości przebiegów międzyobsługowych i między naprawczych jest przed­stawiony w tablicy 14.3. 4. Zorientowanie się w wielkości przebiegów międzyobsługowych OT i międzynaprawczych NG, stosowanych w danych warunkach eksploata­cyjnych, umożliwi prawidłowe obliczenie potrzeb w zakresie poszczegól­nych rodzajów obsługi technicznej i stworzy podstawę do określenia pra­widłowej technologii ich wykonania. Wzór obliczenia wielkości przebie­gów międzyobsługowych i międzynaprawczych pojazdów samochodowych średniej i dużej ładowności jest podany w tablicy 14.4. Założenie prawidłowych przebiegów międzyobsługowych i między napra­wami głównymi oraz czasu trwania poszczególnych rodzajów obsługi te­chnicznej i napraw głównych umożliwi określenie przestojów i ustalenie współczynnika gotowości technicznej pojazdów samochodowych. Wielkość przebiegów międzyobsługowych i międzynaprawczych ustala się na podstawie osiąganych wyników, przy uwzględnieniu wszystkich prze­widywanych czynników mogących mieć wpływ na przedłużenie przebie­gów. Dane dotyczące poszczególnych rodzajów obsługi technicznej określa się w opracowaniu technologicznym, w wyniku analizy poszczególnych opera­cji i czynności. Prace te wykonuje biuro opracowań technologicznych albo sam użytkownik, jeśli ma tylko odpowiednie warunki do wykonania ta­kiej analizy. Określenie pracochłonności napraw bieżących NB jest trudne z uwagi na różnorodność i niepowtarzalność niektórych napraw. W organizacji nowej stacji obsługi przyjąć należy pracochłonność z istniejących już stacji ob­sług, obsługujących taki sam lub zbliżony rodzaj pojazdów samochodo­wych. Pracochłonność napraw bieżących przyjmuje się w roboczogodzinach na 1000 km przebiegu danej marki i typu pojazdu. W dużych, należycie wy­posażonych stacjach obsługi pracochłonność ta będzie mniejsza, w ma­łych — większa.