Dane wyjściowe, jakie przyjąć należy do obliczenia i szczegółowego za­gospodarowania stacji obsługi w zajezdni dla 100 pojazdów samochodo­wych, są następujące. Zadanie: wykonywanie obsługi technicznej i napraw bieżących o niepeł­nym zakresie pracy. Roczny przebieg pojazdu samochodowego: 36 000 km. Roczny łączny przebieg pojazdów samochodowych 3 600 000 km. Przebieg pojazdu samochodowego między naprawami głównymi: 120 000 km. Przebiegi międzyobsługowe: OT-1 — 2 500 km OT-3R — 60 000 km OT-2 — 10 000 km OL — co rok OT-3 — 30 000 km OZ — co rok. Pracochłonność napraw bieżących: 12 rbh/1000 km przebiegu. Opracowań technologicznych obsług technicznych dokonać należy na pod­stawie danych zawartych w rozdziale 14. W stacji obsługi w zajezdni obliczonej dla 100 pojazdów samochodowych, czyli o niepełnym zakresie prac obsługowo-naprawczych, wykonywać na­leży następujące prace: obsługę techniczną OT-1 i OT-2 w pełnym zakresie, obsługę techniczną OT-3 we własnym zakresie w 97% i w kooperacji w 3%, obsługę techniczną OT-3R we własnym zakresie w 85%, a w kooperacji w 15%, obsługę sezonową OL i obsługę zimową OZ w pełnym zakresie, naprawy bieżące NB we własnym zakresie w 50% i w kooperacji w 50%. W zakresie napraw bieżących (NB) należy wykonywać we własnym zakre­sie: — wymianę zespołów i podzespołów, wymianę części, które nie wymagają demontażu zespołów lub podzes­połów, usuwanie niesprawności instalacji elektrycznej, układu zasilania i chło­dzenia, jeśli kontrola ich i naprawa nie wymagają specjalnych urządzeń, drobne naprawy kabiny kierowcy i nadwozia, jak prostowanie wgnie­ceń, spawanie pęknięć, małe poprawki kowalskie. , Wszystkie inne prace, nie objęte zakresem stacji obsługi o niepełnym za­kresie prac obsługowo-naprawczych, powinny być na podstawie zaplano­wanej kooperacji przekazywane do wykonania w stacji obsługi o pełnym zakresie prac. Określenie rodzaju i liczby obsług technicznych, pracochłonności obsług technicznych i napraw bieżących oraz pozostałe obliczenia wykonać można na podstawie danych zawartych w rozdziale 14. Rodzaje obsług technicznych, ich liczby i pracochłonność, jak również napraw bieżących, zawarte są w tablicy 17.1. Obliczona ogólna pracochłonność w stacji obsługi zajezdni na 100 pojaz­dów samochodowych wyniesie 56 010 rbh, z czego na prace wykonywane we własnym zakresie przypada 34 152 rbh, a na prace wykonywane w ko­operacji 21 858 rbh. Podział pracochłonności prac wykonywanych w stacji według specjalno­ści i w procentach jest podany w tablicy 17.2. Liczba stanowisk obsługowo-naprawczych oraz warsztatów specjalistycz­nych jest podana w tablicy 17.3. Obliczenie liczby pracowników z podziałem na zmiany z roczną pracochłon­nością w rbh zawarte jest w tablicy 17.4. Obliczenie powierzchni stanowisk obsługowo-naprawczych i warsztatów specjalistycznych podaje tablica 17.5. Praca w stacji obsługi zajezdni obliczonej na 100 pojazdów samochodo­wych odbywa się na dwie zmiany. Podczas pierwszej zmiany, w ciągu dnia, jest wykonywana obsługa techniczna OT-2, OT-3, OT-3R, obsługi se­zonowe OL i OZ oraz naprawy bieżące. Podczas drugiej zmiany, w ciągu nocy, jest wykonywana obsługa techniczna OT-1 oraz naprawy bieżące, których pracochłonność nie przekracza czasu postoju pojazdu podczas wy­konywania obsługi. W ciągu dnia stanowiska obsługi OT-1 wykorzystywać należy do wyko­nywania pozostałych obsług i napraw bieżących nie trwających dłużej niż 8 godzin.